Dit. Elke dag. Óok fijn

Ik ben soms best wel eens gefrustreerd als ik weer eens lees dat een moeder vind dat ze alles geeft. Misschien ben ik jaloers op die moeders, die in mijn ogen al zoveel vrijheid hebben en het aanzienlijk makkelijk hebben. Maar ik ben me er van bewust dat iedereen moeder zijn anders ervaart en andere grenzen heeft. In dat opzicht kan ik veel leren van andere moeders!


In de blog mijn naam is mama, die ik alweer meer dan een jaar geleden schreef zei ik het al. Wie ben ik? Mama..

Ik ben Cindy. 30jr. Getrouwd met een fantastische man. Sociaal dier. Graag onder de mensen. Houd van werken, meer doen dan nodig is. Attent zijn. Slapen, vroeg naar bed en douchen, 3x per dag. Vaak uit eten, lekker op terrasjes zitten.
Thats me. Nog steeds, ergens.. maar nu ben ik ( al meer dan 2 jr inmiddels) vóoral moeder.

Extreem moeder. Meer moeder. Zorgend. Wil het niet extreem laten klinken, sneu overkomen. Want hoe krom ook.. deze levensstijl ( beetje teveel doorgevoerd) is een keuze.

Steeds vaker lig ik wakker, dromend over méer slaap. Dat ik het écht anders ga doen. Gesterkt door de gedachte dat het bij anderen ook werkt. Duivel die je aan de andere kant vertelt hoe moeilijk het wel niet moet zijn vooe julian als ie atraks ineens niet meer bij me mag drinken. Dat ie huilend in zn eigen kamer in slaap gaat vallen. Zich in de steek gelaten voelt. Ik vanalles kapot maak..

Afin.. ik dwaal af. Ik had het over dat het bij veel mensen normaal is..Kind in eigen bed, na 1900 een vrije avond. Doorslapen, in ieder geval slapen. Je eigen bed inkruipen.. je kunnen omdraaien. Overdag is weggaan zonder je partner “op te zadelen” met een kind dat alleen met jou kan slapen.. óf in een bewegende kinderwagen ( úren.. weer en wind). Savonds iets kunnen plannen zonder op tijd terug te hoeven zijn omdat je als speen mee moet naar bed ( nadat je pas wegkon ná zn middagslaapje omdat je toen ook uren speen was).

Het gevoel van controle leren loslaten. Zó beschermend zijn dat je geen veranderingen doorvoert..bang om het fout te doen.

Als ik em de borst ga weigeren.. en hij slaapt niet.. dan kan ik hem die week niet naar de psz doen. Das snachts in de steek laten én overdag. Dat is slecht..

Hierboven zo maar wat hersenspinsels. Én toch hoop ik, hopen wij volgend jaar stappen te gaan zetten. Meer tijd voor ons. Julian wat zelfstandiger. Stoppen met bv na dan 2.5 jr.. wellicht een eigen bedje. Na 19u savonds op de bank kunnen zitten samen.. eens om 20u thuiskomen na een etentje bij een kind dat door papa naar bed is gebracht.

Ik droom kleine dromen. In de zomer wat drinken in de tuin terwijl Julian slaapt. Gewoon. Even rustmomenten.

Maar tegelijkertijd weet ik, dat ik dit al 2 jaar roep. En de tijd vliegt voorbij. Ook inclusief klotenachten. Slapeloze nachten. Warme nachten. Waarbij Julian op aan en naast me in slaap valt en ik braaf blijf liggen ♡

Moederschap unplugged.

Dit. Elke dag. Óok fijn

Dit. Elke dag. Óok fijn

    1 reactie

  1. Zillah december 10, 2018 at 4:53 pm Beantwoorden

    Ahhh Cin je bent zo’n geweldige mama. En later als Julian groot, volwassen en zelfstandig is denk je: wat fijn dat ik die eerste 2/3 jaar van zijn leven hem zoveel liefde, “body” en aandacht heb gegeven, dan denk je terug aan die tropenjaren dat hij zo lekker bij je lag en met je wilde knuffelen en hoe hij niet zonder je kon.. Dan vindt je het waarschijnlijk jammer dat hij alles zelf kan, je niet meer echt nodig vindt, hij niet meer lekker in bed tegen je aan kruipt. Echt hou vol, die kids worden sowieso veel te snel groot. Je bent al over de helft, over minder dan 2 jaar gaat hij al naar school! Daaaaaarom hoe kut het soms ook is, koester die momenten. Ik hou Isaya ook nog lekker elke nacht boven op mij in bed en zo slapen wij ook, ook al slaapt zij wel goed en graag in haar eigen bed, ik wil haar gewoon geven wat Ayden ook heeft gehad ook al heeft zij het eigenlijk niet nodig, ik heb het nodig! Haha. Dikke kus!

Leave a Comment