Over hoe ik “gewoon” moeder ben, op gevoel i.p.v verstand.

 

1510908954535 vs 1510908965010
2
 foto’s.. een paar seconde verschil. Welke zou jij posten?

Iedereen houd van zijn kind

Maar ik toch een beetje meer dan iemand anders, uhm zei ik dat hardop?
Ben ik een betere moeder omdat ik alles opgeef voor mijn kind? Al vind ik opgeven wat negatief klinken, en noem ik het liever “aanpassen aan”.
Het antwoord is nee, ik ben geen betere moeder.. en ik hou niet meer van mijn kind dan iemand anders.(sarcasm aan) Misschien hou ik wel minder van mezelf dan dat andere moeders doen? ( sarcasm uit) Of maak ik het nu ingewikkeld?

Als jij het zegt

Als je pas moeder wordt, eigenlijk al ver voordat je moeder bent.. als je aankondigd zwanger te zijn.. dan beginnen de adviezen al. Ook in ben schuldig aan het geven van ongevraagde adviezen, nu ik mezelf een pro in zwanger zijn-bevallen-moeder zijn vind nu ik zelf een kind heb. Het is zo makkelijk om jouw mening op te dringen puur omdat het bij jou gewerkt heeft ( schuldig ben ik, sorry).

Vroeger

Laten huilen is “goed voor de longetjes” zeiden ze vroeger. Inmiddels is dat “zo verwerken ze prikkels”. Bovenstaande kan ik niet beamen of ontkennen. Wie zal zeggen wat waarheid is? Iemand ooit een goed gesprek gevoerd met een baby? Laat staan een paar 1000 om een relevant onderzoeksresultaat te krijgen? Juist.

Dat heb ik gehoord/gelezen

Dan heb je de tientallen of misschien wel honderden boeken nog. Die claimen dé juiste info te geven over hoe om te gaan met je baby. Naast de kraamhulp ( met veel ervaring dus die zal het wel weten. En de moeders ( met jou is het ook goedgekomen) zijn er ook nog die boeken, die je raad moeten geven. Als het op papier staat moet het waar zijn.

En je gevoel dan?

Is je gevoel volgen eigenlijk een keuze?

Je gevoel volgen is scary shit. Wie zegt dat je gevoel juist is? Niemand kan je dat écht garanderen. Al geloof ik wel in de natuur. En dat je als moeder best wel weet wát goed is voor jóuw kind.
Volg je hart, dat klopt
Lekker cliché, maar totaal mee eens. Geen idee of bovenstaande allemaal relevant is voor hetgeen ik wil zeggen. Ik denk dat ik soms een beetje moe wordt van iedereen die dingen doet “omdat iemandd anders dat zei” of omdat het zo “hoort” of het leuker klinkt als je zegt dat je kind goed slaapt, jij vrolijk bent, je leven perfect is. Dat er geen donkere wolken zijn en je alles volgens de boekjes doet.
Want dan zal er geen commentaar komen. Want je doet het “juiste”. Het sociaal geaccepteerde. Wat mensen willen horen. Wat mensen altijd horen, omdat iedereen het zo wil doen omdat het normaal is.

Instinct

In mijn geval is mijn gevoel volgen niet persé een keuze ( alhoewel.. keuze heb je altijd) want mijn gevoel mbt mijn kind is sterker dan mijn verstand. Ik laat alles vallen als hij huilt. Ik vind zijn welzijn belangrijk. Altijd. Als ie bij mij slaapt denk ik niet aan morgen, aan hoe ik hem nooit meer in zijn eigen bed zal krijgen. Als ik vandaag liever niet werk, omdat ik liever bij hem ben, denk ik niet aan de consequenties financieel als ik thuis zou blijven. Als we vandaag iets leuk gaan doen, waardoor hij minder of ergens anders slaapt, denk ik niet aan het verpesten van het ritme van de rest vd week.
Ik leef vandaag. Ik leef nu. Ik denk nu. Ik voel nu en ik volg nu. Ik volg Julian elke dag. En elke dag is anders. Elke dag voelt hij zich anders en elke dag heeft hij naast liefde, slaap en eten andere dingen nodig. Net als wij volwassenen ( je zou het niet denken he?).
De ene dag heb ik ook meer honger dan de andere, en krijg ik broccoli beter weg dan op de andere. Soms wil ik 102736x op snooze drukken en de andere dag sta ik te trappelen om op te staan ( uh hypotetisch). Kort gezegd; doe niet zo spastisch als iets even wat anders loopt. I know, is niet perse makkelijk..
Ik hoop dat alle mama’s hun hart blijven volgen en naar hun gevoel blijven luisteren, en niet in de valkuil “zo hoort het” trappen. Misschien leuker om te vertellen, maar naar je moederhart luisteren is áltijd het beste. Wij zijn als moeders experts.
Don’t forget.

    2 reacties

  1. Nelleke november 17, 2017 at 9:47 am Beantwoorden

    *applausje waard*…krachtig geschreven!!😘

  2. Zillah november 17, 2017 at 1:49 pm Beantwoorden

    Lieve Cindy, mooie post weer :)! I feel you! Volg je gevoel en dan komt alles vanzelf goed.. ooit…

    Ik weet nog zo goed onze whatsappchat toen ik Ayden slaaptraining ging geven.. Ja dat heb ik geprobeerd, 2 uurtjes en daarna nooit meer gedaan.. Hoe jij mij wel aanmoedigde ook al stond jouw mama gevoel er niet achter.. en gelijk had je.. Met veel liefde, hoop, geduld is alles hier goed gekomen, zonder traantjes!

    Toch mis ik die periode van samen slapen nog elke dag.. Ook Julian gaat over een tijdje lekker in z’n bed slapen! Geniet er nu lekker van hoelang het ook duurt!

    Ik ben zo blij dat ik jou heb leren kennen en dat we nog steeds contact hebben, maar ook dat ik iemand heb die het stukje opvoeden/samen slapen zonder te laten huilen ook begrijpt!

    Veel liefs
    Zillah

Leave a Comment