20170103030014

Laat ik als eerst zeggen dat ik juist altijd probeer een realistisch beeld neer te zetten, en niets mooier voor te doen dan het in werkelijkheid is. Hoe kom ik dan bij dit onderwerp? Dat lees je hieronder.

Waarom deze blog?

Ik zit inmiddels al een lange tijd op Instagram. En sinds ik moeder ben, volg ik veel andere moeders, en ben ik de hele dag aan het creepen op Instagram. De ene na de andere “perfecte” foto komt voorbij. Of ik lees dat baby’s lang doorslapen, of ik zie een heel blij gezin in een restaurant. Geen centje pijn..(lijkt het). Daardoor wordt ik wel eens onzeker, ja echt.. ik & onzeker. Die modus heb ik ontdekt vanaf het moment dat ik zwanger bleek te zijn. En die stand staat nog vaak aan. Standje 10 zeg maar. Doe ik het wel goed? Waarom slapen andere baby’s wel door? Waarom kan zij WEL met haar baby gaan winkelen, terwijl mijne alles bij elkaar krijst. Waarom zitten zij gezellig te eten, terwijl ik met een baby aan mijn tiet en op een verzuurde arm, voorgesneden vlees met een vork eet..
En toen bedacht ik me ( en ik wil niet zeggen dat mensen zich expres beter voor doen) niets is wat het lijkt..

Oudjaarsdag, avond & nacht

Het kwartje viel eigenlijk heel hard toen ik mijn eigen IG foto’s van oudjaarsdag zat te bekijken. Zo lijkt het echt alsof we met zijn 3en een hele relaxde dag hadden, een rustige avond, relaxed hebben kunnen eten, goed hebben geslapen, en de volgende dag tot diep in de middag geslapen hebben. Niets is minder waar. Hieronder de foto’s met de echte verhalen!

Lachen gieren brullen

20170103025750

Dat lachen was echt hoor! Wij kunnen onze baby niet laten neplachen. Iemand die dat wel lukt? Ik hoor graag hoe. Lachen is zoveel leuker dan huilen. Op deze foto was het rond 15.30 ’s middags. ’s morgens hadden we bedacht dat we wel even naar de stad wilden gaan, gezellig een paar winkels langs en dan later die middag richting het Hotel. Nog even wat dingen bekijken, kledingwinkel.. een nieuwe scandinavische winkel. Misschien nog even gezellig ergens wat drinken en wat inkopen doen bij de supermarkt zodat we wat lekkers hadden op de hotelkamer. Helaas ging dat feest niet door. Nadat we de bus hadden gepakt naar de stad, en Julian godzijdank nog sliep toen we uitstapten hadden we er nog wel vertrouwen in. Het was 14.15 ongeveer, tijd zat! Maar.. bij de eerste winkel ging het mis. Meneer ruikt het als we ergens naar binnen gaan, dan ontwaakt hij uit zijn slaap en begint hij te krijsen. Resultaat, HEEL SNEL door de winkel heen ( want we wouden deze winkel echt een keer zien!). Door het huilen heen nog een leuke mok gezien, en toen besloten was dat we die zouden kopen ging manlief met een krijsende baby alvast met de lift naar de uitgang, want buiten zal die toch wel weer rustiger worden? Ik in mijn eentje bij de kassa. Shit.. dit was geen succes. Toen buiten rondgelopen, en meneertje huilde op een gegeven moment niet meer. Robert is nog even vluchtig een schoenenwinkel ingeweest, niks gekocht want : binnen=wakker, stilstaan=wakker. En liever geen nieuwe schoenen dan in de stad met een huilende baby. Dus lopen it is.. na 40 minuten hebben we het opgegeven en besloten we maar naar het hotel te gaan lopen. Want dan sliep Julian tenminste, en dat gunnen we ons ventje natuurlijk!

Uit eten

20170103025931

Zien we er niet schattig uit zo? Schattig was Julian ook hoor. Maar eigenlijk zit je gewoon hartstikke ongemakkelijk. Al vanaf dat je in de “rij” staat om naar je tafeltje gebracht te worden. Iedereen die van der Valk kent, weet dat het er netjes is, heel netjes. Het was oudejaarsavond, dus iedereen in het net gekleed ( wij niet zoals je ziet, blame it on the baby). Mensen gaan met geliefden, vrienden uit eten, en willen een relaxde avond. Het laatste dat je als nieuwe ouder wil is dat je kind gaat huilen en alle blikken op jou gericht zijn. Slapen leek er niet echt in te zitten, dus Julian moest wakker mee. In de rij begon hij al een beetje, maar goed.. dat ging redelijk. Toen we bij het tafeltje kwamen besloot ik hem toch maar uit de kinderwagen te halen, misschien kon ik hem op schoot vermaken? Dit was helaas van korte duur. Wat doe je dan? Juist! De tepel.. laat maar drinken, dan is hij stil.. en dat ging ook zo. Hij viel zelfs in slaap. Je raad al hoe de rest van het etentje ging.. Ik met een slapende baby, en manlief die mijn schnitzel moest snijden, de patatjes op mijn bord moest leggen en mijn drinken dichterbij moest schuiven. Met liefde natuurlijk, want Julian sliep en het was stil.. Heel stoer ( vind ik van mezelf) hebben we wel een voorgerecht genomen. Al schreeuwde alles in mij: “snel eten en wegwezen hier, voor die een meltdown krijgt”. Toch heb ik geprobeerd ontspannen te eten, voor zover dat kan met een baby die op je arm in slaap is gevallen en die je echt niet wakker wil maken! Nadat Julian iets wakker werd, andere kant aangelegd om nog wat tijd te rekken. Toen had ik mijn schnitzel achter de kiezen, en besloten we om geen toetje te nemen. De reden voor het niet nemen van een toetje? We zeiden beide dat we al best vol zaten, en we hadden op de kamer ook veel dingen gehaald, dus dat was niet nodig. Eerlijk: als we met zijn 2en waren geweest hadden we wel een toetje genomen. En nog koffie.. en een drankje..

De foto hierboven was niet “even gezellig op schoot” maar nu kan het wel even, want we waren aan het betalen. Dan weet je dat je bijna weg bent, en ben je wat meer ontspannen. Eerlijk is eerlijk, we waren wel supertrots op em! En stiekem zaten we best wel gezellig, opgehaast maar gezellig zo met zijn 3en. En Julian? Die liet zich naar boven dragen..

Op de kamer

20170103025951

Ik heb wel eerder en vaker benoemd dat we totaal geen ritme hebben qua drinken. En ook dat ik het af en toe gebruik om hem stil te houden. Wel was dit na het in bad gaan, wat wel heel gezellig was! Samen met zijn 2en in bad. Julian en ik, en hij vond het leuk! Tot hij eruit moest, op 1 of andere manier is dat altijd huilen, en dan is mijn tiet wel het middel dat helpt hem rustig te krijgen. Ik wilde gaan bloggen na het bad, maar ik zat weer met hem op schoot. Aan de ene kant vertederd te kijken, want ik hou van hem en het is fijn om te zien dat hij zich goed voelt. Aan de andere kant balend, want hij zat “weer” bij mij, weer mijn handen niet vrij.. Vandaar dat All day Every day.. dat is namelijk erg letterlijk! Dit ging zo even een paar uur door.

Bijna het nieuwe jaar in

Dan heb je een kamer bij van der Valk, met een mooi uitzicht. Lekkere dingen gehaald, het chillen kan beginnen. Daar dacht Julian anders over. ’s avonds is hij over het algemeen al best veel werk, hij heeft het dan moeilijker dan overdag. Hij huilt veel, en troosten helpt weinig. Vaak gaat Robert dan met hem lopen in de draagzak, dan valt hij snel in slaap. En dat is goed voor hem. Na meerdere pogingen tot het rustig krijgen van Julian, besloot Robert toch maar de draagzak te pakken. En zo liepen we dan, op 21.30.. op de parkeerplaats bij van der Valk.

Terug op de kamer nadat Julian wakker werd hetzelfde liedje, toen ervoor gekozen binnen wat rond te gaan lopen, maar dat lieve mensen, vind hij niets aan. Dus nadat we vanaf de 11e verdieping met de trap naar beneden waren gegaan ( om succesvoller te zijn), want in de lift sta je stil = huilen. Beneden door de lobby te hebben gelopen, en op de 1e verdieping als 2 bezetenen heen en weer te zijn gelopen, keken we elkaar aan en besloten we hem toch maar warmer in te pakken op de kamer , en naar buiten te gaan.. want dat werkt beter.

Inmiddels was het 23.00 ( oudjaarsavond nota bene) en wij liepen voor de 3e keer met onze kleine man buiten. Op de parkeerplaats van van der Valk. Maar.. hij sliep. En rond 23.40 waren we op de kamer. Ik met de toastjes op bed, Robert door de kamer aan het lopen met Julian in de draagzak. Ik toastjes smeren, en robert kon ze elke keer ophalen. Gezellig met zijn 2en of 3en op bed was er niet bij. Toen het 00.00 was gaven we elkaar een kus en precies ook op dat moment werd Julian wakker. Ook wel fijn, onze eerste oudjaarsavond met hem, en als hij dan slaapt is het wel minder gezellig. Uiteindelijk deden we om 01.30 een poging om te slapen. Julian slaapt bij ons in bed, dus vast slapen doe je niet. Toch best lekker gelegen, en een aantal keer op de klok gekeken. Het viel me niet tegen. Wel veel te vroeg “wakker”. Duidelijk te weinig slaap gehad, dus wilden we eigenlijk wel direct richting het ontbijt. Maar ’s morgens kan Julian wel goed slapen, met zijn hoofdje op mijn bovenarm. Dus we besloten te wachten tot hij wakker zou worden met naar het ontbijt gaan.

Hoe het ontbijt ging? A la de avond ervoor. Alleen had ik Julian tijdens het 1e rondje in de draagzak ( wakker). Koffie gepakt, een broodje gepakt.. maar als ik ging zitten was het mis, dus na een aantal keer heen en weer lopen, en liefdevolle blikken van andere moeders te hebben gehad, heb ik hem eruit gehaald en aangelegd. I know, alweer.. maar goed. Je wil toch wat eten.

Mijn 2e broodje moest ook weer in stukjes gesneden worden. En de drankjes erna ook opgehaald worden. Maar goed, we zaten lekker, en best rustig!
Na het ontbijt richting de kamer. Manlief moe, die viel in slaap. Julian viel aan mijn tiet in slaap.. en op de foto hieronder ziet het er heeeeel vredig uit. Maar om dit te bereiken heb ik 2.5 uur met een slapende baby op schoot gezeten.. toen ik naar de wc ging en terugkwam lag Julian te slapen nog..  dus nam ik snel een foto. 5 minuten later was hij ook weer wakker.. haha.

20170103030014

 

Niets is wat het lijkt

Met deze blog hoop ik te bereiken dat andere nieuwe moeders Instagram soms met een korreltje zout nemen. Staar  je niet , net als ik..blind op de goede verhalen en hoe mooi het is bij iemand anders. Want, zoals ik zelf gemerkt heb post je juist de goede momenten. Uit trots, niet uit opschepperij overigens. Maar een vertederende foto posten is 1000x leuker dan 1 van een huilende baby.. of tijdens een zuur moment. Want een foto maken heb je dan niet eens tijd voor, laat staan om die te posten.

Mama, je doet het goed ♡

 

 

 

    5 reacties

  1. Zillah januari 6, 2017 at 2:20 pm Beantwoorden

    Oh Cindy wat een hilarisch maar realistisch stukje tekst.. Zo herkenbaar!
    Xx Zillah

  2. Lisa februari 12, 2017 at 8:40 pm Beantwoorden

    Oh wat schrijf je heerlijk herkenbaar! Onze zoon is nu bijna 4 maanden en de steeds veranderende trucjes die je samen uithaalt om hem in slaap te krijgen zijn eindeloos😂. Ik zie het zo voor mij hoe dat allemaal gegaan is. (Momenteel lig ik onderde dekens te typen om hem niet wakker te maken, gisteren de halve nacht met het nacht lampje aangeslapen omdat hij eindelijk in slaap was gevallen en ik het niet aandurfde om het lampje uit te doen door over hem heen te hangen).

    • admin februari 13, 2017 at 12:02 am Beantwoorden

      Haha fijn dat het zo herkenbaar is! Dat alles doen om hem maar te laten slapen.. hier is het echt een spel geworden zodra hij slaapt. Doe jij of ik de deur zachtjes open? Wie lukt het beter om dat zonder kraken te doen? Etc etc.. haha we lachen er maar om.. al is het soms om te janken! Lukt het slapen snachts wel?

      • Lisa februari 13, 2017 at 2:17 am Beantwoorden

        Het slapen ging met uitzondering van sommige nachten wel redelijk. Hij werd dan 2 keer wakker (de eerste ronde vaak rond half 2/2 uur maar wel na 5,5 uur slapen) we leggenhem vaak vroeg in bed omdat dit voor ons beter uitkomt doordeweeks. Het nadeel daaraan is dat je de neiging hebt te laat naar bed te gaan omdat je eindelijk tijd voor jezelf hebt. Nu sinds een week komt hij ineens veel vaker en soms al om 22:30 uur als ik er net in lig. En dan om de paar uur. Gisteren kreeg ik hem zelf helemaal niet meer in slaap na half 4 omdat hij maar bleef drinken. Zal het een sprong zijn? Geen idee haha.

        En ja de tactiek wie wat het beste kan en het kleine paniek moment wanneer dat dan niet helemaal gaat zoals gepland.. Vooral omdat wij een huis hebben dat nogal kraakt of omdat je onhandig bent en dan net het bedje iets te hard raakt.

  3. Lori (Mama's Jungle) maart 7, 2017 at 10:49 pm Beantwoorden

    Hier ook hoor, de tiet als allesoplosser. Enne, dat eten met een kind aan de borst, van je voorgesneden vlees? Check!

Leave a Comment