20170121_120659

Het werd weer tijd voor een nieuwe blog. Eigenlijk al veel eerder, maar door alle drukte ( lees, niet alles tegelijk kunnen) niet aan toegekomen. Vandaag schrijf ik over hoe het met ons gaat, en wat voor sprongen Julian maakt.

Vorige updates

Zoals jullie gelezen hebben, was het tot week 6 zwaar bewolkt, en trokken er tot week 10 vaak donkere wolken voorbij met hier en daar flinke onweersbuien. Maar, sinds week 10 is het zonnetje gaan schijnen. Alle negatieve gedachtes die ik had, zoals; “wordt het wel beter” zijn weg. Zo snel kan het gaan he.

Consultatiebureau

We waren vorige week weer bij het consultatiebureau. De vorige keer ging ik al vijandig naar binnen, maar kon ik dat loslaten. Nu kon ik dat niet, ondanks de goede ervaring de vorige keer. Julian valt juist ’s morgens lekker in slaap, het vroege opstaan ( nee, dat doen we in mijn verlof nog niet..) irriteerde hem best wel. Zichtbaar moe en niet lekker in zijn vel gingen we die kant op. En ja, dan moet je net mij hebben. Ik weet dat hij uit en aankleden niet leuk vind.. en dat gesjor aan hem. En dat moet daar dan he. Pff. Pokerface op. Al werkte de pokerface niet hoorde ik na de afspraak. Schijn heel vals te hebben gekeken en korte antwoorden hebben gegeven. Gek he?

De statistieken van Julian waren wel heel goed! 6950 gram .. bijna een kilo gegroeid vergeleken met de vorige keer! En al 63 cm. Wat een ventje!!

Lachen

Vanaf 10 weken begon Julian echt HEEL veel te lachen. En alle cliche’s zijn waar, als je kind naar je lacht.. dan smelt je. Alles wordt mooier. Die verrotte nacht? Zo goed als vergeten.. Dat je niet kan doen wat je in de planning had? Vergeten.. Dat lachen wordt ook steeds meer. Papa heeft ontdekt dat als ze samen in de spiegel kijken, Julian hem dan via de spiegel herkent en gaat lachen. SCHATTIG!!

Ontdekken

Hij vind de box leuk! Hij giert het soms uit. En hij slaat en grijpt de speeltjes. Soms kan hij zich er wel 10 minuten in vermaken. Ook de balletjes die boven de mamaroo hangen vind hij heel erg spannend. Ik zie het niet wat er zo leuk aan is, haha maar hij wordt er blij van! Happy Julian Happy mama.

Slapen

Waar ik de vorige keer nog verloren typte dat ik het zo zwaar vond, het samen slapen.. ben ik nu vooral trots dat ik mijn kindje kan geven wat hij nodig heeft. Het samen slapen gaat steeds beter, en ik geniet er steeds meer van. Natuurlijk kom je niet echt aan je slaap, maar de keren dat je even wat slaap pakt lijken tot nu toe genoeg om niet in te storten van moeheid. En op momenten dat ik dan toch wakker lig, en zie hoe vredig hij slaapt.. ach. Dat is superfijn!

Wandelen

Ik moet toegeven dat sporten nog steeds voelt als een opgave, ik doe het dan wel maar echt veel plezier heb ik er niet in. Wat we wel al sinds Julian 1 week oud is doen is wandelen. Heel veel wandelen. Ik probeer elke dag met hem naar buiten te gaan , en te combineren met boodschappen doen. En als papa tijd heeft lopen we vaak nog een uurtje. Julian voelt zich er fijn bij, kijkt lekker rond en slaapt. En vooral dat slapen helpt hem om de rest van de dag een vrolijk ventje te laten zijn. Wel hebben we na 11 weken besloten de reiswieg in de ruilen voor de buggy  ( met baby- kussen). We merkten dat als Julian wakker werd in de kinderwagen het op een krijsen zette, en dan niet meer stopte tot we thuis waren. Hij is erg nieuwsgierig, dus gokten we dat dat het probleem was, hij kon niets zien. Nu de buggy erop staat, en hij rechterop zit kijkt hij als een grote vent rond. Als hij in slaap valt en wakker wordt, dan merk ik dat soms niet eens. Hij zit dan gewoon zo lief om zich heen te kijken. Ik kan eindelijk weer met hem gaan winkelen. Al 2 keer naar de stad geweest, en zonder een “oh help” gevoel wat winkels ingeweest. HEERLIJK!
20170102_174223

Als gezin

Is het aan de ene kant de normaalste zaak van de wereld dat je opeens met zijn drieën bent, immers leef je daar 9 maanden naar toe.. is het toch heel erg wennen! Een nieuw ritme kweken. Het hele nieuwe ritme( mama en papa werken, Julian naar de gastouder) is er nog niet, maar het zijn van een gezin is nu en voelt nu heel normaal! We hebben ons ritme hier thuis gevonden, mama kan weer douchen ( nog niet zo vaak als ik deed, haha 2 x per dag soms..). Het huis blijft redelijk netjes, en Julian huilt niet. Wat kunnen we genieten van tijd met ons drieën.

Weer aan het werk

Leek het bij mijn vorige post nog zover weg.. nu is het al bijna zover. 2 Februari zou ik moeten beginnen, maar er start een cursus de 26e. Dat zal dan de 1e dag zijn dat Julian een hele dag naar de gastouder gaat. Auw, zo snel.. en nee het voelt nog niet heel fijn. Wel de plek waar hij heengaat, maar dat ik niet bij hem ben. Bah. De 24e gaat hij even een ochtendje wennen, maar denk dat het vooral voor mama wennen is. Ook weer gaan kolven, een kleine voorraad opbouwen in de vriezer, en voor zover mogelijk “verse” melk meegeven naar de gastouder. Dat kolven op werk, ben benieuwd hoe dat straks gaat! Daar zal ik tegen die tijd ongetwijfeld over bloggen. Heb ik zin om te werken? Ja, best wel. Al vraag ik me af, is het werk me het missen van Julian waard? Ik weet dat dat zwaar klinkt, maar de praktijk zal het uitwijzen. Een fijne gedachte dat manlief me steunt, welke keuze ik ook zal maken.

 

Bloggen is zo leuk! Ik beloof mezelf bij deze er meer tijd voor vrij te maken. En toch minstens iedere paar dagen iets te posten! Bedankt weer voor het lezen!

 

    1 reactie

  1. Zillah januari 22, 2017 at 8:55 pm Beantwoorden

    Yay! Wat fijn dat je tussen alle voedingen door toch nog de tijd hebt gevonden om te schrijven! Super leuk stukje weer, jullie doen het heeeel goed! Xxx

Leave a Comment