20170620_190806

Hoe gaat het nu met mij? En met Julian? En ons als gezinnetje. Inmiddels werk ik alweer een aantal maanden, en is onze grote jongen alweer 8 maanden! Cliché maar de tijd vliegt.

Hoe gaat het?

Als je dit aan me vroeg de eerste paar maanden dat Julian er was, had ik vrij weinig positiefs te melden. Moe is nu al mijn meest gebruikte woord van 2017, op de voet gevolgd door “zwaar”. Maar na regen komt zonneschijn, en daarom is mijn antwoord nu vaker heel positief! Het gaat goed.

Ontwikkeling

Julian groeit goed, en iedere dag kan hij meer. Dat is zo superleuk om te zien. Sinds 2 weken eet hij hapjes. Fruit gaat erin als een malle! En ook groente / aardappels lukken al aardig. Waar ik een week geleden nog doodangsten uitstond omdat ik bang was dat hij zou stikken, ert hij nu gewoon hele ella snacks en crackottes weg! Stoertje.

Kruipen doet ie nog niet. Althans.. niet vooruit. Om zijn as en achteruit begint wel te lukken haha. En, hij kan steeds iets langer blijven zitten, maar zodra hij zijn evenwicht verliest ligt ie.

Hij lacht veel. Heel erg veel. En is superondeugend. Ik moet zo hard om em lachen, en hij lacht mij dan weer na. Echt komisch.

Eigen leven

Sjah mijn eigen leven. Welk eigen leven? Inmiddels ben ik gewend aan moeder zijn. Maar ik kan dit nog niet combineren met ook zelf een leven hebben naast hem. Dat vind ik moeilijk. Ik laat hem niet graag aan de zorg van iemand anders over om zelf iets “leuks” te gaan doen. Maar ook sporten, of ontspannen alleen winkelen komt niet voor. Voor een groot deel is dat mijn eigen keus. Ik heb genoeg mensen om me heen die op hem zouden kunnen passen, maar het voelt vaak niet goed om wat voor mezelf te gaan doen. Ik denk aan hem, en dan is het plezier er snel af. De gedachte aan tijd voor mezelf levert me meer plezier op dan het daadwerkelijk hebben.

Werk

Ik begon na mijn verlof met 3 ipv 4 dagen. Ik kwam er vrij snel achter dat dit voor mij geestelijk en fysiek niet haalbaar was. Ik had erg het gevoel helemaal niks goed te kunnen doen. Mijn werk niet, omdat ik met mijn hoofd bij Julian was, en geen goede moeder zijn omdat ik teveel weg was ( ik weet het, 3 dagen is niks.. maar voelt als veel!). Fysiek, dat is ook zwaar. Ik ben niet in mijn beste shape ever, slaap niet tot nauwelijks dus 3 dagen werken was ook niet te doen. Ik was ( ben) alleen maar moe moe moe. Maar heb nu een goede balans gevonden. De 2 dagen dat ik werk geef ik me volledig en schakel ik Julian uit. De overige 5 dagen ben ik fulltime mama, en gaat hij voor alles.

Bewondering

Ik heb veel bewondering voor mama’s die dit allemaal wel goed kunnen combineren. Het is one hell of a job. Moeder zijn, werken ( collega zijn) .. partner zijn.. en ook nog tijd vinden om jezelf te zijn. Dat combineren lukt me eigenlijk niet echt. Niet op de manier zoals ik graag zou zien. Maar , naarmate Julian ouder wordt hoop ik dit wel te leren.

Ik schrijf binnekort een blogje over hoe mijn dagen met Julian eruit zien!

Leave a Comment