IMG_20180905_144938_699Slapen en baby’s.. hot item altijd. Doorslapen, slaaptraining, slaapcoaches. Tijdschema’s bij elke leeftijd.. alles is al voor je uitgekauwd. Tenzij je het net even anders doet.

Ja, Julian wordt volgende maand 2 jaar oud en het kaartje “vannacht sliep ik voor het eerst door” ligt nog steeds in het stapeltje mijlpaal kaarten. Om nooit te gebruiken, of toch ludiek als ie straks 16 is? Het naast zijn lamme kop leggen als ie voor het eerst dronken in zijn bed is gekropen? Misschien is dat een ideetje! Om de perfecte moeder uit te hangen had ik dat natuurlijk al wel kunnen doen, op de zeldzame momenten dat hij alleen ligt te slapen even die ene foto maken en predikken dat de nachten hier zó ontzettend goed verlopen.

Dat doen ze niet, en toch went dat. Voor diegene die mij al langer volgen. Slapen was vanaf de 1e nacht al drama. De keren dat hij in zijn wiegje wilde liggen ( ja, hij had iets te willen) zijn op 1 hand te tellen. Resultaat; wiegje als nieuw en een baby vanaf dag 2 bij ons in bed. ( whaaaat bij jullie in bed? Is dat wel veilig? En jullie samen dan?)

Veilig is het gebleken.. of ik heb gewoon mazzel gehad dat ik nooit bovenop em ben gaan liggen. We liggen prima samen, en omdat hij nog steeds drinkend in slaap valt is het ideaal, ook ’s middags. Eerst lag ik op mijn vrije dag altijd met em samen in de middag, dat waren toen nog 2 dutjes overdag. Inmiddels werk ik ( tijdelijk) niet en is er nog maar 1 middagslaapje die ik mee “slaap”. Jup. Ik lig iedere dag 2 keer met mijn kind in ons bed te slapen. Is dat normaal? Hier wel.

Ook ’s avonds ga ik tegelijk met em naar bed. En alhoewel het inslapen aan mijn tiet inmiddels vaak perfect werkt is doorslapen niet aan de orde. Ieder uur, of om het uur drinkt en draait hij. Soms vaker en heeel soms minder.

Nou kunnen we het weer gaan hebben over slaaptraining etc en het in het eigen bedje moet slapen omdat dat beter is voor je kind, iets met zelfstandig zijn enz, en dat dat beter is voor je relatie, maar dat is niet te reden voor deze blog.

Ik stond gister nét als vroegâh met een baby op mijn arm, hem in slaap te wiegen. En waar dat vroeger dus ten eerste niet werkte, en als het werkte was overleggen weer zinloos.. werkte het gister wel. Mijn kleine baby van inmiddels richting de 15 kilo kon in bed aan mijn tiet de slaap niet vinden, maar in mijn armen was hij zo weg en ik kon em neerleggen!! Vreemde gewaarwording, de heilige tiet van mama, die altijd werkt.. de reden voor het samen slapen.. het werkte niet..

En zojuist alweer niet. Dus probeerde ik het wiegen weer.. en hoopte ik stiekem op een trend. Wiegen zou papa ook kunnen, en dan heeft mama wat meer vrijheid! Maar dit keer werkte het niet echt. Meneer begon lief te lachen in mijn armen, met die lieve tandjes. Ik zag dat ie zijn best deed, maar blijkbaar lukt het niet.. dus wat ben ik nu aan het doen?

We zijn weer beneden. En hij speelt. En dat is volgens het boekje niet pedagogisch verantwoord.. maar weet je wat. Strakjes slaapt ie.. en als ie uit wil slapen kan dat. Want ik ben toch thuis.

Niet omdat et moet.. maar omdat et kan!

Dus heb jij een moeilijk slapend kind? Je bent niet alleen, en ooit komt het goed. Tel je zegeningen
Elk slaapje is er 1.

    4 reacties

  1. Omi september 10, 2018 at 8:20 pm Beantwoorden

    Halleluja …het. .ooit…ikhouervan😍

  2. Carlijn september 12, 2018 at 9:25 am Beantwoorden

    Haha! Ik ik hoop echt zo dat je dat over 16 jaar gaat doen 😂 Al is het jullie zeer gegunt hem eerder nodig te hebben

  3. Zillah september 22, 2018 at 3:06 pm Beantwoorden

    Hahaha Cin, vooral dat stukje dat hij op zijn 16de dat mijlpaal kaartje kan krijgen hahaahahahah!

    Maar dit is de realiteit.. gelukkig slaapt baby no. 2 hier wel in eigen bed, en valt ze wel zelf in slaap en dan toch kies ik er vaker voor om haar lekker buikje buik op mij te leggen en zo samen te slapen 💕!

  4. Ingrid november 13, 2018 at 5:02 pm Beantwoorden

    Herkenning, in alles wat je zegt ! De mijne is 3, nog steeds niet anders.

Leave a Comment